The Dark Skies Above Us

The Dark Skies Above Us

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Huldrekall - What Else Will Fade? (2017)



Genre : Black Metal /Cascadian Black Metal

Country Of Origin : U.S (Olympia, Washington )

Tracklisting:

1. La Danse Macabre
2 .Frozen Heart
3. Insolent Oppressor
4 Psychic Self-Mutilation
5. Fading Light


Η ακμαία σκηνή της Cascadia που ποτέ παίζει Black ποτέ Punk-ιζει αλλά ,κυρίως Crust-αρει μας προσφέρει δείγματα ποιοτικότατου Μεταλ σαν τους Huldrekall . Πέντε κομμάτια με προσωπικότητα και πώρωση, με καθηλώνουν . Μπάντα με πυρωμένη σφραγίδα προέλευσης στο μέτωπο που γράφει: «περηφάνια» .10/10.


The robust scene of Cascadia that sometimes is Black, others Punk and mostly Crust, offers us quality Metal like the Huldrekall. Five songs with personality and passion, attract my attention at once. A band with a unique signature on the top of the head that writes “pride”. 10/10.

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Pillorian - Obsidian Arc (2017)




Genre: Black Metal / Atmospheric Black Metal / Blackfolk

Country Of Origin:  U.S (Portland)

Tracklisting :

1. By the Light of a Black Sun
2. Archaen Divinity
3. The Vestige of Thorns
4. Forged Iron Crucible
5. A Stygian Pyre
6. The Sentient Arcanum
7. Dark is the River of Man


Ο John Haughm μαζί με την παρέα του  πέταξαν το παλιό του δέρμα τους και δημιούργησαν τους Pillorian. Το απόσταγμα είναι βουκολικό ,σκοτεινό μα πάνω απ’ όλα ατμοσφαιρικό .Το στοίχημα όμως είναι να «δέσουν» σαν ομάδα καθώς ενώ είναι ένας πολύ σωστά αποδοσμένος δίσκος με ταυτότητα ,δεν φτάνει περασμένα μεγαλεία . Θα έκρινα ότι βρίσκεται  ανάμεσά  στο Pale Folklore και το Devoid of Light . Αρκετά καλοί παρόλαυτα.


John Haughm along with his companion renewed and create Pillorian. The result is pretty dark and above all, makes a suitable atmosphere. The real challenge is to bond together as group, since it is a carefully constructed album, but doesn’t reach greatness of previous efforts. I would say that album is something between the Pale Folklore and the Devoid of Light. Check it.



Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Yith – Dread (2017)



Genre: Atmospheric Black Metal / Blackened Doom / Black Metal

Country of Origin: Germany (Berlin)

Tracklisting:

1.Time and Loss               
2.Resentment  
3.Remembrance             
4.Dread                  
5.Centuries of Horror    
6.Upon Dark Shores       
7.Immurement



Eξι χρόνια θέριζε το Underground μέχρι που υπέγραψε στην Vendetta Records (δισκογραφικοί σκάουτερς τσέκαρε) και να γίνει ευρέως γνωστός. Το άλμπουμ έχει άψογες ρυθμίσεις στα φωνητικά στις κιθάρες στα ΠΑΝΤΑ.  Αν δεν σου αρέσει η ψευτογοτθηκή αισθητική αλλά η αυθεντική μαύρη ατμόσφαιρα δεν θα μετανιώσεις ούτε στο ελάχιστο.

For six consecutive years Underground was thriving till he signed for Vendetta Records (look for disc spies) and became famous. The album contains excellent parts in vocals, guitars and in general in EVERYTHING. If you prefer pure black atmosphere and not something like gothic, then you will not regret at all.





Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Dead In The Manger - Cessation (2015)




Genre: Black / Death Metal

Country Of Origin: International

Tracklisting :

1. Part I
2. Part II
3. Part III
4. Part IV
5. Part V
6. Part VI

Οι  Dead In The Manger μου θύμισαν  πως παίζεται το καλό Black/Death ,που το είχα αφήσει στην «απ’ έξω» καιρό τώρα. Tα κιθαριστικά μέρη του δίσκου αλλά και τα blastbeats είναι Black Metal αλλά κάποια επιτηδευμένα φαλτσέτα και κοφτά ριφς σε κάνουν να αναπολείς Death metal μεγαλεία. Θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω NeoBlack δίσκο όσο και αν –άδικα- σε ξενίζει η λέξη.


The Dead in the Manger reminded me how the exceptional Black/Death is, something i had left aside for a while. The guitaristic parts of the album and the blastbeats are Black Metal, but some exquisite falsetto and short played riffs make you recall Death Metal greatness. I could call him Neoblack album, no matter how unfair might the word be.

Video



Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Lectoblix - The Night Shall Last Forever





Today, January 1st, 2017 marks two years since the release of, Lectoblix's, "The Night Shall Last Forever." Beginning with a series of lucid dreams, this release was crafted from raw emotion into a beautiful piece of artwork. "My music is a chronicling of a dreaming man's journey to wake up. His encoutners and experiences therein cause an inner war between staying and leaving. Will he make up his mind before time runs out?" , Diem Exuro says, describing the concept behind Lectoblix. The moment "The Taste of Triumph" fades in audibly, we're thrown relentlessly into the DSBM atmosphere that after just a minute grabs a hold of you by the sternum and tears the fibers of your heart. I hold this album very dear, and very personal; if any of you readers love atmosphere, this release has the ability to leave its listeners in a trance. This album has helped me through some very tough times over the past two years, by allowing me to escape from reality; offering another perspective. Every song on this release is so incredibly unique; each a bold statement. Something I found to be truly remarkable is each track's ability to consume you in its presence, but not let you float away into despair; rather it drives you forward in the way that you don't realize you're rocking your head back and forth. The concept alone is enough to draw you in, but by the time the track-list has hit, "The Night Shall Last Forever", and, "Midnight Tales" the music will have won your soul. Every chord, every progression, every note; I listen, and know in my heart that I've felt that pain. Like I had said before, this album is very dear and personal to me; as it's helped me through my own personal mental struggles. Some of you may take a glance at the album art, turn your noses up, and mock "Brony Metal" but the aggression that lies dormant within the atmosphere created by Lectoblix is far more than enough to change your perspective. This album truly is a masterpiece in itself, Diem Exuro surely is not selling anyone short with this release; it's not easy to find an album you can listen to on repeat for hours, and not want to change it. This album is that prized-possession. It's so complex, diverse, and the emotions could not be any clearer.

You can get a copy of this release with the help of the "Name your price" option that we all know and love so much from here:
https://lectoblix.bandcamp.com/album/the-night-shall-last-forever


Thank you for reading,
D. Avsky

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Mummrah – I Tragodia Pou Legetai Anthropos (2016)





Genre: Crust / Blackened Crust / Hardcore Punk

Country of Origin: Greece (Thessaloniki)

Tracklisting:

1.Εισαγωγή (Intro)
2.Πολιορκία (Poliorkia/Siege)
3.Η Τραγωδία που λέγεται Άνθρωπος (I Tragodia pou legete anthropos/The Tragedy called Human)
4.Καλύτερες Μέρες (Kaliteres Meres/Better Days)
5.Δαίμονες (Demones/Demons)
6.Κινούμενη Άμμος (Kinoumeni Ammos/Quicksand)
7.Γκρέμισμα (Gremisma/Demolition) 04:34
8.Ανδρείκελα Και Μαριονέτες (Andrikela & Marionetes/Dummies And Puppets)
9.Δεν είναι Ζωή (Den eine Zoi/It is Not Life)


Σκεφτόμουν καιρό να γράψω άρθρο για τους Mummrah αλλά ήθελα να τους δω και ζωντανά για να έχω σφαιρική άποψη. Το “I Tragodia Pou Legetai Anthropos “ είναι ένας απ’ τους καλυτέρους δίσκους της χρονιάς που πέρασε.  Το συναίσθημα της οργής πορεύεται παράλληλα με τα μελωδικά  leads και το αποτέλεσμα εκρηκτικό. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από οποιαδήποτε Crust κυκλοφορία της χρονιάς.

I wanted to write an article for the Mummrah, but I wanted to see them performing live so I could have a thorough view. The “Tragodia Pou Legetai Antrhopos” (The Tragedy called Human) is one of the best albums of the year passed by. The feeling of rage is moving along with the harmonious lead guitars and the result is thrilling. There is nothing to compare than the other Crust albums of the year.






Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Blacklisting: 2016


Καιρός ήταν και εγώ να εγκαινιάσω μια νέα στήλη. Κάθε χρόνο, θα γίνεται μια mini- μουσική αναδρομή στον αχταρμά που λέγεται μυαλό μου. Το τσιγάρο είναι στο τασάκι και η πρώτη γουλιά από την τρίτη μπύρα μου στρογγυλοκάθισε στο στομάχι μου. Πάμε λοιπόν.

I .Όταν το υπόγειο ραδιουργεί καρτερικά:



Oι πιο σπαρακτικοί από ποτέ οι ULTHA έχουν έμπνευση και η κατάρα δέρνει την σκιά τους, κυριολεκτικά. Αναμφίβολα  η καλύτερη στιγμή τους.

2.Morrow - Covenant Of Teeth


Όταν σε Crust / Punk μπάντες ακούω βιολί μου έρχονται πολλές πολιτικοποιημένες μπάντες που μου αρέσουν. Οι Morrow δεν αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα. Το αποτέλεσμα μου θυμίζει έναν εκλεπτυσμένο αλήτη που δεν ήρθε για να κάνει την πλάκα του αλλά, για να δημιουργήσει.




Αυτό το Blackened Doom μου κάνει. Εδώ έχουμε να κάνουμε μια μπάντα που δεν την νοιάζουν οι επιφάσεις. Θέλω να βγάλω την μαυρίλα μου έξω? Την βγάζω. Χωρίς φιοριτούρες και λιμάρισμα γωνιών.  Η μουσική είναι εργαλείο και όχι αυτοσκοπός.


II. Ο καλός γείτονας του πάνω ορόφου…

1 .Cultes des Ghoules - Coven, or Evil Ways Instead of Love


Πραγματικά οι CdG έκανα μάγια και έπιασαν. Ένας απόλυτα ολοκληρωμένος δίσκος μιάμισης ώρας !!Μια βόλτα στο δάσος των Μυστών θα σε πείσει για την αξία τους.

…και ένας ακόμα που δεν χαιρέτισα και παρεξηγήθηκε.



Το είδος BM των Agatus δεν είναι το αγαπημένο μου. Οι Agatus όμως το κάνουν πολύ άμεσο και απλό που δεν σταματάς να τον ακούς. Από το πρώτο άκουσμα ευχάριστος και επικά καλός δίσκος .

III. Οι τρελοί μας συγκάτοικοι.

Πολλές και καλές κυκλοφορίες από ντόπιους μουσικούς το 16’. Ποιον να πρωτοχωρέσεις σε λίγες γραμμές?   Sarabante, Ruined families, KΑΤΑΧΝΙΑ, Minerva Superduty, Οδός 55? Εσάς έτσι και αλλιώς θα σας έχω από κοντά.



IV. To κουτσομπολιό της γειτονιάς…

Δείξε μου μια λίστα που έχει στα τοπ 5 της το καινούριο Metallica -  Hardwired...to Self-Destruct και εγώ θα σου δείξω μια μαύρη λίστα και μια τροχοπέδη στο θωρηκτό που λέγεται Μετάλ ανεξαρτήτου είδους. Ξεκολλάτε πια!  


V. Τα κοινόχρηστα.

Το Black Metal  είναι από τα λίγα πράγματα που θα πάνε καλά και το 17’ και για αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Για όλα τα υπόλοιπα δεν ξέρω, δεν είμαι σίγουρος ότι τα θέλουμε τόσο...  Καλή χρονιά και εξεγερμένη τόσο πολιτικά ,όσο και μουσικά Blackers μου!

Υ.Γ: Μετάφραση κειμένου από τον Bob!

------------------------------------------

Βlacklisting :2016

It was time to launch a new column. Every year there will be a mini- music retrospection that I have in my fucking mind. My smoke is turned on and I hold my first sip of my third beer.

I.                    When the underground scheme:




The more amazing than ever Ultha are inspired and their Shadows are cursed. Definitely best moment.



When I listen to Crust/ Punk bands including violin I can remember a lot of o bands that I like. Morrow are one of them. The outcome points out that their not here to joke but create real music.



This blackened Doom fits me. Mizmor doesn’t care about pretending anything that their not. Do you wanna take out your blackness? You will without ornaments.

II.                  The good neighbor of the floor above…

1 .Cultes des Ghoules - Coven, or Evil Ways Instead of Love


CdG casted a spell and it worked! This is definitely an ultra-well developed album. A walk around the forest of the mystics will certainly convince you.

… And one more that deserves attention.




That genre of Black Metal of Agatus is not my favorite. However their music is so immediate and simple make you listening them without stop. A pleasant epic album.

III.                Our crazy cohabitants :

A lot good realeses of local musicians of 2016. Who can you skip? Sarabante , Ruined families, KΑΤΑΧΝΙΑ , Minerva Superduty, Oδός 55 ? In the rear future there many to be toled.

IV.                Neighborhood’s gossip

Show me a list that includes Metallic - Hardwired...to Self-Destruct in its top 5 and I’ll show you a black list and an obstacle to metal regardless and every subgenres. Come the fucking on!

V.                  The shared expenses

Black Metal is one thing that will rise again in 2017 and there is no doubt. In contrast, the political/society issues remain unaltered. Maybe we don’t really want the change. Wish you a revolting New Year Blackers.


P.s: Translated by Bob!